Sinds november heb ik al geen blogs meer geschreven (te druk), maar hier komt er weer een. Vanavond ga ik naar een lezing over Joseph Cuypers, de zoon van Pierre Cuypers, de architect van Kasteel de Haar. Gert van Kleef geeft de lezing. Het is koud als ik erheen fiets. Ik neem mijn camera mee want ik wil wat foto’s schieten van spreker en publiek. Dat lukt, ik krijg de mensen zover dat ze met z’n allen lachen en naar de camera zwaaien. De lezing is boeiend. Joseph Cuypers staat vooral bekend als ‘de zoon van’, maar hij heeft veel kerken gebouwd, gerenoveerd en vernieuwd, met een eigen handtekening en in een eigen stijl. Veel daarvan zijn een monument en dat zegt genoeg. Voor zijn lezing looft Gert zijn eigen boek over de architect uit, voor wie de meeste vragen stelt. Ik doe erg mijn best en stel drie vragen, een verhelderende vraag over de West-Oost oriëntatie van kerken, een vraag over de bouw- en decoratiestijlen die Joseph gebruikte (waarbij ik een plafondschildering in de kamer van de Baron openlijk misplaats als Jugendstil, waarop iemand me gelukkig corrigeert) en een vraag over waarom Gert persoonlijk zo geïntrigeerd is geraakt door Joseph. Zelf vind ik dit de beste vraag. Gert geeft een uitgebreid antwoord, waarbij hij de zachtmoedigheid van Joseph als belangrijk kenmerk noemt.
Na afloop praat ik nog wat na met collega-zaalgidsen en komt Gert naar me toe met het boek. Ik heb het gewonnen! Ik schud zijn hand hartelijk. Helaas heb ik maar een kleine fotorugzak bij me en het is een groot boek. Ik haal de flitser eruit en stop die in de zak van mijn grote jas. Ik stop het boek in de rugzak, maar ben bang dat het eruit zal vallen. Terug op de fiets maak ik van de rugzak een borstzak, kan ik het boek in de gaten houden. Het is steenkoud en aardedonker op de Bochtdijk. Ik hoop stiekem dat ik herten zie, maar de dieren houden zich stil. Ik moet het doen met de fazant die ik op de heenweg zag. Ik voel me gelukkig. De dagen erna begin ik het boek te lezen. Het is een fascinerend inkijkje in het architectenbureau Cuypers en Co en de rol van Joseph daarin. Het is uitstekend gedocumenteerd, en staat vol met met ontwerpen en foto’s van de bouwwerken – dat zijn voor Joseph vooral kerken. Een van de mooiste kerken vind ik de Sint Laurentiuskerk in Dongen. Vanwege de bouw, maar ook vanwege de plafondschildering. Joseph werkte veel samen met andere kunstenaars en gaf hen veel vrijheid.